Αυτές, ναι!

Της Μαρίας Καούκη

Το 2004, όταν ως διαμαντένιος πλασαριζόταν ο κόσμος μας κι εμείς το επίκεντρό του, τότε που ο αθλητισμός δεν μάτωνε απ' τις τσέπες, αυτή η υπέροχα λυσσαλέα Εθνική ομάδα της υδατοσφαίρισης των γυναικών βρισκόταν στο βάθρο. Και με πολύ βαρύ μετάλλιο. Αυτό των Ολυμπιακών Αγώνων.

Τότε, κανείς δεν φανταζόταν ότι μια μέρα θα αμολούσαν κρεμμύδια και πατάτες χύμα στο Σύνταγμα και θα 'τρεχαν οι κάτοικοι πολυτελών χαρτόκουτων (και όχι μόνο) να τ' αρπάξουν γιατί θα τους θέριζε η πείνα...

Η εικόνα αυτής της ομάδας και τότε, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 -όταν η πλατεία Συντάγματος φιλοξενούσε parties κι όχι παρτέρια... - ήταν η ίδια! Αυτές, που ξέρουν να κάνουν καλά τη δουλειά τους βρέχονταν για να νικήσουν και κέρδιζαν έχοντας μια μύχια βλοσυρή σκέψη για τις αντίπαλές τους, που ποτέ δεν την μετέφεραν σε όλους εμάς στην πραγματική της διάσταση. “Αν χρειαστεί να σου φάω το λαρύγγι για να νικήσω, θα το κάνω!”

Συνεπώς, ας μην βαυκαλιζόμαστε... Στο βάθρο του φετινού Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος σαφώς και δεν τις έστειλε ο πόνος του Ελληνα κι η ανάγκη για την ανάσταση της Ελλάδας του μνημονίου, αλλά το γεγονός ότι είναι ΑΘΛΗΤΡΙΕΣ, είναι ΟΜΑΔΑ, είναι ΥΠΕΥΘΥΝΕΣ. Τις απασχολούν τα γεγονότα, τις επηρεάζουν και τις ίδιες, συμπάσχουν, αλλά σίγουρα δεν είναι το κίνητρό τους.

Αυτές οι φανταστικά καλές και εξαιρετικά κακές όταν πρέπει, κερδίζουν κυρίως γιατί έχουν το know how, το κατέχουν το σπορ και αισθάνονται ευθύνη απέναντι στην αποστολή που έχουν να φέρουν εις πέρας, ευθύνη απέναντι στην ομάδα τους! Εχουν παιδεία στο άθλημα και έρωτα με τη νίκη και την πρωτιά. ΕΡΩΤΑ... Πώς το λέμε αλλιώς; Πείτε το καψούρα, πάθος, αρρώστια. Ναι, είναι λοξές! Τόσο όσο πρέπει για να τα πάρουν στο κρανίο και μαζί αμπάριζα όλα!

Θέλουν να πιάνουν ουρανό ξανά και ξανά... Και δωσ'του και πάλι ουρανό! Και ξανά! Νίκη! Νίκη! Νίκη! Δεν έχει ταβάνι η διάθεσή τους. Τι σχέση έχει η Ελλάδα μ' αυτές τις 13 γυναίκες; Τι σχέση έχουμε μαζί τους; Οι ανίδρωτοι κι αδιάβαστοι “εκπρόσωποί” μας στη Βουλή (αυτοί που δυστυχώς θα βρίσκονται στα ίδια έδρανα και μετά τις εκλογές) τι θα γράψουν στα συγχαρητήρια τηλεγραφήματά τους προς τις άριστα διαβασμένες για τις αντιπάλους τους, τους κινδύνους και τις κακοτοπιές που θα συναντήσουν στους αγώνες τους; Ολα τους ανορθόγραφα θα μοιάζουν, φάλτσα σχόλια, υποκριτικά...

Μην κοροϊδευόμαστε η Ελλάδα δεν είναι αυτά τα κορίτσια, δυστυχώς! Η Ελλάδα δεν αγωνίζεται για να νικήσει... Αυτές, ναι! Η Ελλάδα δεν παίζει για την ομάδα! Αυτές, ναι! Η Ελλάδα υπομένει... Αυτές, όχι! Η Ελλάδα βολεύεται... Αυτές, όχι! Η Ελλάδα παραιτείται... Αυτές, όχι! Η Ελλάδα δεν είναι ομάδα! Αυτές, είναι!