Στην αθλητική
εγκυκλοπαίδεια ο όρος «σημαία» όταν αναφερόμαστε σε μια ομάδα , ένα σύλλογο
έχει ιδιαίτερα βαρύνουσα σημασία. Χρησιμοποιείται δε , σπάνια γιατί πολύ απλά
σπάνιοι είναι και οι «άνθρωποι σημαίες» στην εποχή μας. Ο Γιώργος Μαυρωτάς
ανήκει σε αυτή την κατηγορία και αποτελεί τη «σημαία» της Βουλιαγμένης εδώ και
πολλά χρόνια.
Σίγουρα οι περίπου
1000 λέξεις που ακολουθούν παρακάτω δεν μπορούν να αποτυπώσουν με ακρίβεια την
παρουσία του Γιώργου στην οικογένεια του ΝΟΒ. Δίνουν όμως μια χαρακτηριστική
γεύση του γιατί αποτελεί «σημαία» για την Βουλιαγμένη η σχεδόν τριαντάχρονη προσφορά του στον
Όμιλο.
Πως είναι η ζωή εκτός πισίνας;
Γεμάτη κι εκτός πισίνας λόγω διαφόρων υποχρεώσεων. Πάντως
δεν έχω χάσει την επαφή με την μυρωδιά του χλωρίου καθότι καθημερινά είμαι εκεί
λόγω των παιδιών. Επίσης μια φορά την εβδομάδα κολυμπάμε μαζί με τον Χρήστο
Δήμου στη νέα μας ομάδα τον «Υδραϊκό».
Είναι πιο δύσκολο να βλέπεις τα παιδιά σου να αγωνίζονται
από τους κρίσιμους αγώνες που έδινες εσύ;
Όχι δεν θα το έλεγα. Δεν έχω άγχος γιατί ξέρω για ποιο σκοπό
είναι εκεί. Δεν είναι εκεί για να γίνουν σώνει και καλά πρωταθλητές, αλλά για
να προσπαθούν κάθε φορά για το καλύτερο, να έχουν παρέες και να πάρουν ότι πήρα
και εγώ από τον αθλητισμό χαρακτηριστικά όπως επιμονή, αυτοπειθαρχία και
αυτοπεποίθηση.
Τελικά όλες οι γενιές Μαυρωτά είναι γραφτό να ανδρωθούν στη
Βουλιαγμένη;
Το «να ανδρωθούν» δεν είναι το κατάλληλο ρήμα γιατί έχω και
5 ανιψιές που είναι στον όμιλο, κόρες του Δημήτρη και του Διονύση. Δεν είναι
θέμα νοσταλγίας αλλά λειτουργίας. Δεν ξέρω κάποιον άλλο όμιλο που να δουλεύει
καλύτερα από τον ΝΟΒ.
Πως θα αντιδρούσες αν γινόταν μια καλή πρόταση μεταγραφής
στα παιδιά σου;
Θα ήταν δική τους επιλογή. Εδώ όμως έχουν τις παρέες τους κι
είναι ευχαριστημένα. Θεωρώ πολύ λάθος να επεμβαίνουν οι γονείς και να
καθορίζουν τις επιλογές των παιδιών τους. Αν όμως το ήθελαν πραγματικά δεν σου
κρύβω ότι θα στενοχωριόμουν, αλλά δεν θα ήμουν εμπόδιο.
Είσαι σχεδόν σε καθημερινή βάση στον Όμιλο. Πέραν των
συμβατικών υποχρεώσεων σου με τα παιδιά , τι σου προσφέρει εσωτερικά αυτή η
παρουσία στο Λαιμό;
Εκτός από τις κοινωνικές επαφές, το κυριότερο είναι ότι η
παρουσία τόσων παιδιών και νέων αθλητών σε ένα ζωντανό χώρο όπως είναι ο Όμιλος
σε κάνει και σένα να αισθάνεσαι νέος. Μ’ αρέσει να μιλάω με τους μικρούς ή και
μεγαλύτερους αθλητές. Όχι για να δίνω συμβουλές αλλά για να παίρνω λίγο από την
φρεσκάδα τους και να θυμάμαι και τα δικά μου αντίστοιχα χρόνια.
Υπήρχε πάντα (από τότε που πρωτοξεκίνησες) αυτό το
συναίσθημα;
Ο Όμιλος ήταν πάντα για μένα σαν το σπίτι μου, ακόμα και
όταν αποχώρησα από την ενεργό δράση.
Αλήθεια, όσο βρισκόσουν στην ενεργό δράση, σου πέρασε από το
μυαλό να φύγεις απο τη Βουλιαγμένη;
Μου είχαν γίνει προτάσεις αλλά δεν με συγκινούσαν. Ση Βουλιαγμένη ήμασταν
μια παρέα και μαζί ανεβαίναμε τα σκαλοπάτια. Δεν με ενδιέφεραν τόσο οι επιτυχίες όσο η ωραία ατμόσφαιρα που
είχαμε σαν ομάδα. Οι επιτυχίες μας εξάλλου μπορεί να ήρθαν κι από αυτό.
Πρόταση από άλλη ομάδα σου έγινε;
Κατά καιρούς από τον Ολυμπιακό, την Πάτρα αλλά και από
Πανεπιστήμια στην Αμερική για να συνδυάσω σπουδές και αθλητισμό.
Για ποια στιγμή θα ήθελες να γυρίσεις το χρόνο πίσω;
Για τα παιδικά ανέμελα χρόνια όπως όλοι μας. Που παίζαμε
τοιχάκι και γερμανικό μετά την προπόνηση.
Συγκρίνοντας το σημερινό πόλο με αυτό που αγωνιζόσουν εσύ
ποιο θα διάλεγες και γιατί;
Νομίζω το σημερινό γιατί δεν είμαι παρελθοντολάτρης. Δεν
νομίζω ότι πρέπει ο καθένας να κολλάει στην εποχή του και να λέει ότι αυτή ήταν
η καλύτερη. Εξάλλου πιστεύω πολύ στην εξέλιξη των πραγμάτων σε όλους τους
τομείς
Ποια είναι τα υπέρ και τα κατά της σημερινής εποχής;
Τα υπέρ είναι η μεγαλύτερη ταχύτητα και δύναμη και τα κατά
ότι δεν βλέπεις πια τόσο συχνά παίκτες που να «βγαίνουν από το σύστημα» και να
κάνουν κάτι το θεαματικό. Οι άμυνες επίσης έχουν γίνει πολύ σκληρές και
δυσκολεύουν το πιο θεαματικό παιχνίδι και τις ατομικές ενέργειες.
Αν σου πρότειναν να ασχοληθείς με την Εθνική ομάδα θα
δεχόσουν;
Θα το σκεφτόμουν γιατί πάντα με συγκινεί η εθνική ομάδα αλλά
εξαρτάται από τους όρους συνεργασίας. Εξάλλου η επαγγελματική μου καριέρα είναι
σε τελείως διαφορετικό δρόμο και δεν ξέρω πώς θα μπορούσαν να παντρευτούν.
Πάντως η αλήθεια είναι ότι ζηλεύω όταν βλέπω στις άλλες εθνικές ομάδες μεγάλα
ονόματα του παρελθόντος να είναι επικουρικά στον πάγκο όπως γίνεται στην
Ιταλία, την Ουγγαρία, στην Κροατία και σε άλλες μεγάλες ομάδες. Στην Ελλάδα
δυστυχώς δεν έχει γίνει αυτό και δεν ξέρω γιατί. Υπάρχουν παιδιά (και πρώην
συμπαίκτες μου) που θα μπορούσαν κάλλιστα να παίξουν αυτόν τον ρόλο αντί να
είναι κάποιοι περαστικοί παράγοντες.
Πλέον έχεις μια θεσμική θέση στο Δήμο της Βουλιαγμένης .Σε
ελκύει η διοίκηση;
Είναι ενδιαφέρουσα τώρα που την βλέπω από μέσα. Τον ρόλο σου
εκεί όπως και σε όλα τα πράγματα μπορείς να τον παίξεις μόνο αν αφιερώνεις
χρόνο, να κάνεις δηλαδή «προπόνηση». Γενικά πάντως δεν μου αρέσει η πολιτική με
την έννοια που έχουμε συνηθίσει στην Ελλάδα, δηλαδή των μικροεξυπηρετήσεων. Έχω
μια πιο τεχνοκρατική άποψη (ίσως και λόγω σπουδών) επί των συγκεκριμένων
ζητημάτων.
Οι αναγνώστες του πρώτου βιβλίου σου περιμένουν και το
δεύτερο. Θα το δούμε;
Είναι θέμα να μου έρθει πάλι μια έμπνευση όπως και με το
πρώτο. Και μακάρι να μου δοθεί η ευκαιρία να ξαναγράψω. Είναι και θέμα
συγκυριών και ψυχολογικής κατάστασης το να ξεκινήσεις ένα δεύτερο βιβλίο. Δεν
με αγχώνει όμως καθότι δεν είμαι επαγγελματίας συγγραφές να πρέπει κάθε χρόνο
π.χ. να γράφω ένα βιβλίο. Αν είναι να’ρθει θε να ρθεί αλλιώς θα προσπεράσει…
Πώς θα περιέγραφες αυτή την συγγραφική σου εμπειρία;
Το γράψιμο του «Θεωρήματος της Επτάδας» ήταν από τις
ωραιότερες περιόδους της ζωής μου. Θα έλεγα ότι το γράψιμο είναι μια δωρεάν
ψυχοθεραπεία. Βγάζεις συναισθήματα στο χαρτί και αυτό με ενθουσίαζε.
Ποια είναι τα σχέδια του Γιώργου Μαυρωτά για το μέλλον;
Οικογένεια, καριέρα στο Πολυτεχνείο και αθλητισμό όποτε
μπορούμε (…που πάντα δηλαδή θα βρίσκω λίγο χρόνο).
Πηγή: www.nov.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου