Της Έφης Χρυσανθοπούλου
Εάν κάποιος στην αρχή του φετινού πρωταθλήματος έλεγε πως ο
Ολυμπιακός θα κέρδιζε την Χίο με 10-2, θα τον περνούσαν για τρελό! Κι όμως συνέβη!
Ο πολύ καλός Ολυμπιακός από τη μία, η ανύπαρκτη Χίος από την άλλη.
Βλέποντας τον αγώνα, αναρωτήθηκα πολλές φορές εάν η Χίος
ήθελε να κερδίσει. Τα σουτ ήταν ελάχιστα, η μπάλα δεν περνούσε με τίποτα στον
φουνταριστό και οι παίκτες της νησιώτικης ομάδας έδειχναν να κολυμπούν πάνω
κάτω, περιμένοντας απλά να τελειώσει ο χρόνος!
Ο Φίλιππας Καραμπέτσος ήταν ο μόνος που προσπαθούσε αλλά ως
γνωστόν, ένας κούκος… δεν φέρνει την άνοιξη. Ο Θοδωρής Χατζηθεοδώρου ήταν σαν
να μην υπήρχε στην πισίνα, ο Αντώνης Βλοντάκης αποδοκιμάστηκε από τους φίλους
του Ολυμπιακού με ειρωνικά συνθήματα επειδή δεν γύριζε στην άμυνα, ο Μιράλης
δοκίμασε 2-3 σουτ αλλά δεν είχαν καμία σχέση με αυτά που μας έχει συνηθίσει,
ενώ ο Ντόσκας, ο Ράτζεν και οι υπόλοιποι μας έκαναν να αναρωτηθούμε εάν
χρησιμοποιήθηκαν στον αγώνα, αφού αν και παρόντες, η απουσία τους ήταν αισθητή.
Η καλή αμυντική λειτουργία του Ολυμπιακού να ήταν άραγε αυτή
που τους βύθισε; Ο παράγοντας ψυχολογία; Αν και δεν μπορώ να πιστέψω πως
τέτοιοι παίκτες που έχουν φάει τους τίτλους και τους αγώνες με το… κουτάλι,
επηρεάζονται τόσο πολύ από ψυχολογικούς παράγοντες. Ούτε θεωρώ πως μετά από ένα
τέτοιο παιχνίδι έγιναν κακοί παίκτες, γιατί στην Ελλάδα ως γνωστόν έχουμε μία
τάση να αποδοκιμάζουμε είτε να αποθεώνουμε.
Στο τέλος του αγώνα όμως, είναι αλήθεια πως αναρωτήθηκα πως
γίνεται να ήταν όλοι σε τόσο κακή μέρα; Τι θα μπορούσε να φταίει;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου