"Ποιος ασχολείται με το πόλο;"

Δεν πάει πολύ καιρός από τότε που σταμάτησα να αρθρογραφώ, ωστόσο ακόμα υπάρχουν στιγμές που ακούω εκείνες τις φωνές, να λένε: "Έλα μωρέ, ποιος ασχολείται με το πόλο;". Μην βιάζεστε, δεν μου έχει μείνει κανένα κουσούρι ψυχικής διαταραχής επί του προαναφερθέντος θέματος τουλάχιστον, ωστόσο η συγκεκριμένη, ήταν μία φράση που είχε αποτυπωθεί καλά στο μυαλό μου.

Η χθεσινή ημέρα όμως, νομίζω πώς θα ήταν μία πολύ καλή απάντηση σε όσους θέτουν συχνά πυκνά το ερώτημα. Ένα γεμάτο από φιλάθλους, κολυμβητήριο στην Πάτρα, γονείς με τα παιδιά τους, φίλοι του αθλήματος δημιούργησαν μία εκπληκτική ατμόσφαιρα στο "Αντ. Πεπανός". 

Οι διεθνείς μας στο πόλο τέθηκαν αντιμέτωποι με τους Παγκόσμιους πρωταθλητές Ούγγρους και μπορεί το τελικό αποτέλεσμα να μην ήταν υπέρ τους (ηττήθηκαν 12-11), ωστόσο απέδειξαν ότι παρά τις δυσκολίες γίνεται εξαιρετική δουλειά τόσο από τους παίκτες όσο και από τον Σάκη Κεχαγιά, τον κόουτς της ομάδας.

Ωστόσο, δεν είναι το αγωνιστικό αυτό στο οποίο θα ήθελα να σταθώ. Σήμερα από απλή περιέργεια περισσότερο, έκανα μια γύρα στα αθλητικά σάιτ: φωτογραφίες από αρχείο, ελλιπής ανάλυση του αγώνα -με ελάχιστες εξαιρέσεις-,δηλώσεις "copy paste" από το σάιτ της Ομοσπονδίας κ.τ.λ. συγκαταλέγονταν στο κυρίως "μενού". Σε αυτό φυσικά, δεν επιρρίπτω ευθύνες σε κανέναν δημοσιογράφο γιατί γνωρίζω πολύ καλά, πόσο δύσκολο είναι να κάνουν κάτι περισσότερο όταν παράλληλα έχουν να γράψουν για ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ, χόκεϊ, χειμερινούς Αγώνες μπλα μπλα μπλα, δηλαδή "να τα κάνουν όλα και να συμφέρουν".

Η ευθύνη όμως για την κατάντια του ελληνικού αθλητισμού ανήκει, ναι μεν όχι ολοκληρωτικά αλλά κατά ένα μεγάλο ποσοστό στα ΜΜΕ. Και κάπου εδώ έρχεται και κολλάει το ερώτημα, "ποιος ασχολείται με το πόλο;". Αυτή η ερώτηση ισχύει σε όλες τις δημοσιογραφικές, αθλητικού επιπέδου συζητήσεις, όπως και σε όλα τα αθλητικά, δημοσιογραφικά στέκια. Ασχέτως αν όλοι γνωρίζουν εμπειρικά πώς ότι πλασάρεις καλά, γίνεται εμπορικό προϊόν και προϊόν προς ενασχόληση του αναγνώστη. 

Έτσι, στην Ελλάδα έχουμε επιλέξει να πλασάρουμε καλά το ποδόσφαιρο και φυσικά τους "αιώνιους" στο μπάσκετ, άρα μόνο με αυτό ασχολείται ο φίλαθλος κόσμος και μόνο αυτό έχουμε. Σε αυτήν την περίπτωση, ο ερασιτεχνικός αθλητισμός μαραζώνει γιατί δεν βρίσκει βοήθεια και ανταπόκριση από καμία πλευρά, τα νέα παιδιά μεγαλώνουν με πρότυπα αμιγώς ποδοσφαιρικά οπότε και δεν επιλέγουν ενασχόληση με άλλα αθλήματα, για να μην αναφερθώ στους δεκάδες αθλητικογράφους υγρού στίβου, βόλεϊ, κλασικού αθλητισμού κ.α. ερασιτεχνικών αθλημάτων που έχουν χάσει τη δουλειά τους και σε λίγο θα αποτελούν είδος προς εξαφάνιση.

Με χαροποίησε ωστόσο χθες, πώς παρά την "βουβή" ενημέρωση για τα λεγόμενα "μικρά αθλήματα", ο κόσμος στήριξε την προσπάθεια της Εθνικής και σίγουρα υπήρξαν παιδιά, που θα σκέφτηκαν ότι θα ήθελαν να γίνουν σαν τον Φουντούλη, τον Κολόμβο, τον Αφρουδάκη και τα άλλα παιδιά.